Foto.: Wojciech Kryński

 

 

Rys historyczny

W początku ubiegłego wieku w budynku powstał hotel. Zajął trzy znacznie starsze kamienice: przy Krakowskim Przedmieściu 33, mającą drugi front od strony wąskiej uliczki Koziej, oraz położone po drugiej stronie Koziej domy pod numerami 3 i 5.
Wąską, trójosiową kamienicę przy Krakowski Przedmieściu w ubiegłym wieku gruntownie przebudowano, nadając jej wysokość trzech pięter.
W 1852 r. na zlecenie Józefa Reszke został zmodernizowany zgodnie z projektem mało znanego architekta Józefa Bobińskiego. Być może według jego projektu przekształcono wówczas fasadę budynku od Krakowskiego Przedmieścia, umieszczając w przyziemiu wielką półkoliście zamkniętą witrynę głównego wejścia. Kolejną przebudowę przeprowadził architekt Adolf Woliński, zmarły w 1895 r.
Kamienice należące do hotelu spłonęły w 1944 r. Szkoda, że po wojnie nie przywrócono dawnej funkcji budynku, zamieniając go na dom mieszkalny. Odbudowę powstała według wspólnego projektu arch. Teodora Bursze, Wacława Podlewskiego, Kazimierza Saskiego i Trębickiego. Fasadę kamienicy hotelu przy Krakowskim Przedmieściu 33 przekomponowano szczęśliwie zachowując pierwotny układ wewnętrzny kamienicy.

Rozwiązania architektoniczne

Przyjęte rozwiązanie architektoniczne zmierza do przywrócenia jak najlepszego stanu technicznego dawnej kamieniczki-hotelu. Zmiana funkcji mieszkalnej budynku na usługową spowodowała wyburzenie ścian działowych bez naruszania ścian konstrukcyjnych i elewacji od strony Krakowskiego Przedmieścia. W celu zapewnienia dostępności wszystkich kondygnacji dla osób niepełnosprawnych projekt zakłada wybudowanie windy obok klatki schodowej dostępnej od ul. Koziej. Dlatego zaproponowaliśmy zamianę jednego z okien parteru od ul. Koziej na drzwi. Poddasze zostało zamienione na mieszkanie o powierzchni 60.0 m2. Dlatego zaprojektowaliśmy dach mansardowy zamiast dwuspadowego. Podobne rozwiązania występują na innych kamieniczkach Krakowskiego Przedmieścia.

Projekt:
arch. Jerzy W. Bogusławski
arch. Ewa Horoszkiewicz